اختلال خودشیفته

اختلال شخصیت خودشیفته (NPD) با الگویی فراگیر از نیاز به تحسین و فقدان همدلی نسبت به دیگران شناخته می‌شود.

افراد مبتلا به این اختلال، تصویری بزرگ‌منشانه از خود دارند و همواره در پی جلب توجه و تایید ویژه هستند.

یکی از ویژگی‌های بارز این اختلال، احساس محق بودن و انتظار رفتارهای خاص و امتیازات ویژه از اطرافیان است.

در روابط بین‌فردی، خودشیفته‌ها معمولاً از دیگران برای رسیدن به اهداف شخصی خود بهره‌کشی می‌کنند.

هرچند این افراد در ظاهر بسیار با اعتمادبه‌نفس به نظر می‌رسند، اما در لایه‌های درونی با عزت‌نفسی شکننده دست‌وپنج نرم می‌کنند.

نقد شدن یا شکست خوردن برای این افراد بسیار دشوار است و می‌تواند واکنش‌های خشمگینانه یا تحقیرآمیز ایجاد کند.

آگاهی از علائم اختلال خودشیفته، گامی مهم برای کسانی است که با این افراد در محیط کار یا خانواده زندگی می‌کنند.

روان‌درمانی تخصصی، به‌ویژه درمان‌های شناختی-رفتاری، می‌تواند به مدیریت رفتارهای آسیب‌زای ناشی از این اختلال کمک کند.

درک مرزهای سالم و مهارت‌های ارتباطی، بهترین ابزار برای محافظت از سلامت روان در برابر رفتارهای خودشیفته‌وار است.

اگر رفتارهای خودشیفته‌گونه در اطرافیان شما باعث آسیب به آرامش روانی‌تان شده، مشورت با روان‌شناس توصیه می‌شود.